Pluton odwodowy porusza się za plutonami walczącymi, stosownie do rozkazów dowódcy kompanii, zawsze gotów do wsparcia ich działania, lub osłony zagrożonego boku. Ugrupowanie plutonu musi być dostosowane do terenu, by uniknąć strat od ognia na ziemi i z powietrza. Dowódca plutonu troszczyć się musi o stałą łączność z dowódcą kompanii i plutonami walczącymi, oraz orientować się stale w przebiegu walki. Działanie plutonu odwodowego określa regulaminie. Zazwyczaj granatniki plutonu odwodowego działają na korzyść linii ogniowej kompanii stosownie do rozkazów dowódcy kompanii. Do zwalczania napadów lotników nieprzyjaciela dowódca plutonu wyznacza 1-3 ręcznych karabinów maszynowych. Pluton odwodowy wkracza do walki w zasadzie na rozkaz dowódcy kompanii. W wypadku nagłym dowódca plutonu może być zmuszony do odruchowego działania samodzielnego dla osłony zagrożonego boku kompanii, lub dla odparcia niespodziewanego uderzenia przeciwnika. Wprowadzając odwód do walki, dowódca plutonu melduje natychmiast dowódcy kompanii. Ambicją dowódcy plutonu odwodowego powinno być porwanie za sobą oddziałów czołowych.